XX-lecie międzywojenne

XX-lecie międzywojenne to przede wszystkim czas kultu postępu technicznego i naukowego oraz gloryfikacja wielkich aglomeracji miejskich, co świetnie wyrażało hasło „Miasto. Masa. Maszyna.”

Taki tytuł nosił manifest poetycki Tadeusza Peipera, który nadał ton okresowi, w którym nieustannie dążono do rozwoju cywilizacji.

W architekturze, okres międzywojnia to prawdziwy rozkwit prądów modernistycznych. Esencję modernizmu można zawrzeć w trzech zasadach:

  • „forma wynika z funkcji”
  • „mniej znaczy więcej”
  • „ornament to zbrodnia”.

Najważniejsza jest więc funkcjonalność budynku, którego forma i elewacja jest bardzo oszczędna. Budynki w stylu modernistycznym są proste i pozbawione elementów dekoracyjnych, które uznano za zbędne.

Więcej swobody dopuszczano w sztuce, która jednak również powiązana była w postępami w technice i stawała się coraz bardziej masowa. Najlepszym przykładem jest tu dynamiczny rozwój kina, do którego wprowadzono dźwięk i kolor, a także powstały pierwsze gatunki filmowe. Wiele filmów z tego okresu, charakteryzujących się wyrazistą grą aktorską i coraz lepiej skomponowana fabułą, do dziś cieszą się popularnością. Ówczesne gwiazdy kina niemego to ikony kultury masowej , które rozpoznawalne są do dziś.

top